Een zee van plastic kassen in Zuid Spanje is de moestuin voor ons Groenten en fruit.
Bijna al onze Groenten en fruit komen uit deze plastic kassenzee in Spanje. Het is niet te bevatten maar dit is zo’n enorme grote oppervlakte waar we doorheen rijden en overal waar je maar kijkt zie je plastic kassen . Het lijkt van een afstand gezien wel een plastic zee. Hier worden we weer even duidelijk met de neus op de feiten gedrukt in wat voor een consumptie maatschappij we leven vandaag de dag. Het is de moestuin van Europa. In dit al erg droge gebied wordt massaal grondwater opgepompt, met de uitputting van ondergrondse watervoorraden tot gevolg. Er werken onderbetaalde en vaak illegale seizoensarbeiders.
35.000 hectare van de provincie Almería bedekt met plastic
Veel van onze groenten komen hier vandaan. De groenten die we in de supermarkt kopen zitten verpakt in plastic en worden gekweekt in plastic hoe bizar wil je het hebben. Deze tuinbouw bestaat sinds 50 jaar in deze regio. Pas aan het eind van jaren 60 van de vorige eeuw verschenen de eerste kassen in Andalusië . Voor de tijd was deze regio een dorre vlakte waar herders met hun schapen en geiten rondtrokken. Volgens de laatste gegevens is meer dan 35.000 hectare van de provincie Almería bedekt met plastic kassen.
De groenteman met zijn kar
Terwijl wij zo rond rijden tussen deze plastic kassenzee en er zo over nadenkt lijkt het bijna een onmogelijke opgave om plastic terug te dringen uit ons bestaan. Wáár is de tijd gebleven van de groenteman met zijn kar die langs de straten aan het venten was. Ik ben ermee opgegroeid mijn vader ventte met zo’n groentekar toen ik klein was. Toen werd de groenten nog dicht bij huis gekweekt. In grote moestuinen.
Drie miljoen ton aan groenten en fruit geproduceerd
Nu we hier zo rijden tussen de plastic kassen weet ik het even niet meer. Hoe kan dit goed gaan hier op de wereld. Het moet toch anders kunnen. Almeria staat nu bekend als ’s werelds grootste plastic serre. Wat ooit een enorm droog gebied aan de voet van de Sierra Nevada was, groeide in amper 50 jaar uit tot een reusachtige broeikas van 35.000 hectaren. De serres strekken zich uit van Campo de Níjar in het oosten tot Campo de Dalías in het westen. Hier en daar reiken ze zelfs tot aan het strand.
Jaarlijks worden er over de drie miljoen ton aan groenten en fruit geproduceerd in meer dan tienduizend kleine landbouwbedrijfjes.
Waarom zo?
Nu zijn de kassen zelf misschien geen probleem en is het waarschijnlijk nodig dat er zoveel groenten en fruit verbouwd worden.Maar het gaat om de manier waarop dit gebeurt.
Het moet toch anders kunnen
Het plastic van de kassen moet regelmatig (elk jaar) vervangen worden en een groot gedeelte hiervan beland dan op het dichtstbijzijnde braakliggende stuk land of wordt plaatselijk in de brand gestoken. Of het enorme waterverbruik in één van de droogste gebieden van Europa. Ook worden er kassen illegaal gebouwd waar dit niet mag en ten koste gaat van de natuur.
Waarom?
Het moet toch anders kunnen. Dat zijn mijn vraagtekens hierbij terwijl wij zo rond rijden.
Tineke Nieuws